Panie często pytają mnie o podniesienie piersi, czy w ich przypadku jest ono wskazane? Odpowiedź na to pytanie nie jest jednoznaczna, bowiem podniesienie piersi może zostać uzyskane na wiele sposobów. Wszystko zależy od sytuacji wyjściowej, a więc tego, w jakiej kondycji są piersi oraz od oczekiwań pacjentki.

Jeżeli piersi są jedynie lekko / delikatnie opadnięte i pacjentka przy okazji chciałaby je powiększyć / wypełnić, stosuje się implanty. Dzięki implantom piersi stają się pełne i przy okazji delikatnie podniesione. W przypadku powiększenia piersi, cięcie najczęściej idzie pod każdą z piersi poziomo w fałdzie podpiersiowym.

Jeżeli piersi są mocno opadnięte (określa się to poprzez odległość od środka dołka krtaniowego do sutka oraz odległość od dolnej krawędzi otoczki do fałdu podpiersiowego), a więc jest duży nadmiar skóry, wtedy zabieg wymaga więcej pracy. Podstawowe pytanie w takiej sytuacji, to oczekiwania pacjentki. Jeżeli chciałaby powiększyć rozmiar biustu i pozbyć sie opadniętych piersi przeprowadza się powiększenie implantami wraz z plastyką piersi. Implanty nadają kształt, wypełniają biust i powiększają go natomiast przeprowadzona podczas tego samego zabiegu plastyka piersi, pozwala pozbyć się nadmiaru skóry i ładnie podnieść, uformować biust. W przypadku powiększenia piersi wraz z plastyką kwestia przeprowadzenia cięcia ulega zmianie. A mianowicie cięcie przeprowadzane jest: albo dookoła otoczki albo dookoła otoczki i pionowo w dół do fałdu podpiersiowego albo dookoła otoczki i pionowo w dół do fałdu podpiersiowego i poziomo w fałdzie podpiersiowym.

Pozostaje jeszcze przypadek, kiedy piersi są bardzo opadnięte, a pacjentka nie chce ich powiększyć, chce je jedynie podnieść. Przeprowadza się wtedy podniesienie (mastopeksję) i w zależności od stopnia opadnięcia piersi / ilości nadmiaru skóry, cięcie przeprowadzane jest: albo dookoła otoczki albo dookoła otoczki i pionowo w dół do fałdu podpiersiowego albo dookoła otoczki i pionowo w dół do fałdu podpiersiowego i poziomo w fałdzie podpiersiowym. Jeżeli rozmiar piersi nie przeszkadza pacjentce i chce przy nim pozostać, po prostu przeprowadza się samo podniesienie. W przypadku kiedy piersi są bardzo duże i pacjentka chciałaby je zmniejszyć, może to być wykonane w tym samym zabiegu (redukcja rozmiaru wraz z podniesieniem piersi).

Proszę pamiętać, że najbardziej kompetentnym w zakresie dobrania metody podniesienia piersi jest doświadczony chirurg plastyk, który po zbadaniu piersi i oczekiwań pacjentki, zarekomenduje najlepszą formę zabiegu.

Uwaga: powyższy artykuł jest chroniony prawem autorskim. Kopiowanie treści bez zgody autora jest nielegalne i zabronione oraz będzie ścigane na mocy prawa naruszenia dóbr i o ochronie prawa autorskiego. Treść chroniona przez copyscape – patrz stopka.

Korekta uszu należy do jednego z najczęściej wykonywanych zabiegów, dlatego postanowiłam poświęcić jej chwilkę. Otoplastyka, czyli korekta odstających małżowin usznych, wykonywana jest zarówno u nastolatków jak i u osób dorosłych. Polega na odpowiednim wymodelowaniu chrząstek. Zabieg odbywa się w znieczuleniu miejscowym i trwa około godzinę. Z relacji pacjentów mogę powiedzieć, ze sam zabieg nie boli, bolesne bywają jednak pierwsze dni po zabiegu. Dlatego też każdy pacjent otrzymuje receptę na leki przeciwbólowe do przyjmowania w domku. Zaraz po zabiegu uszy są napuchnięte oraz zasinione. Ciężko jest zatem mówić o widocznym rezultacie zabiegu zaraz po jego wykonaniu. Opuchlizna powinna się stopniowo zmniejszać po zdjęciu szwów (zdjęcie szwów następuje po około 10 dniach) i po kilku tygodniach uszy powinny już dojść do siebie na tyle, aby prezentować pierwsze rezultaty. Dosyć uporczywą sprawą w przypadku tego zabiegu jest noszenie w pierwszych dniach specjalnego opatrunku na głowie, a następnie przez kilka następnych tygodni opaski uciskowej. Opaska wyglądem przypomina sportową opaskę i należy ją nosić jak najczęściej to możliwe, a juz na pewno obligatoryjnie zakładać ją na noc.

Korekta odstających uszu jest wdzięcznym zabiegiem, którego rezultaty widoczne są gołym okiem. Początkowo bywa tak, że uszy są bardzo przypięte do głowy, jednak z czasem rezultat stabilizuje się i wygląda naturalnie. Zabieg pomaga pozbyć się kompleksów, w tym również tych z dzieciństwa.

Uwaga: powyższy artykuł jest chroniony prawem autorskim. Kopiowanie treści bez zgody autora jest nielegalne i zabronione oraz będzie ścigane na mocy prawa naruszenia dóbr i o ochronie prawa autorskiego. Treść chroniona przez copyscape – patrz stopka.

Wiele pisze się o powiększeniu piersi zapominając, że na uwagę zasługuje również zabieg niejako odwrotny – zmniejszenie piersi. Są bowiem kobiety, które borykają się z problemem za dużych piersi. Najlepszymi kandydatkami do zabiegu zmniejszenia piersi są kobiety, u których za duży rozmiar biustu powoduje poważne dolegliwości zdrowotne, np. bóle pleców, problemy skórne spowodowane ciężarem piersi, a także dyskomfort estetyczny i wiążące się z nim kompleksy. Problem za dużych piersi może pojawiać się już w okresie dojrzewania, może wynikać też ze zmian hormonalnych spowodowanych przez ciążę, karmienie, czy po prostu z predyspozycji genetycznych. Zabiegu raczej nie poleca się u kobiet do 20 roku życia, gdyż do tego czasu piersi mogą jeszcze rosnąć. Generalnie, wielu lekarzy uważa, że redukcję piersi powinno przeprowadzać się u kobiet, które rodziły już dzieci i w przyszłości ich nie planują. Wynika to z faktu, że zabieg wiąże się z ryzykiem utraty możliwości karmienia piersią oraz z faktem, że w ciąży piersi mogą znowu ulegać różnym zmianom. A to mogłyby wiązać się z utratą rezultatu zabiegu. Kobiety po 20 roku życia, które wykonają zabieg jeszcze przed urodzeniem dzieci lub nie planują posiadania dzieci powinny liczyć się z ewentualnością powtórzenia zabiegu za kilkanaście-kilkadziesiąt lat.

Zabieg przeprowadzany jest w znieczuleniu ogólnym. Podczas zabiegu chirurg wycina nadmiar tkanki piersiowej, a samą pierś odpowiednio modeluje i podnosi. Cięcie biegnie naokoło otoczki, następnie pionowo w dół i poziomo pod piersią, w naturalnym jej zgięciu (tzw. kotwica). Zabieg należy do skomplikowanych oraz wiąże się z długim okresem rekonwalescencji i gojenia. Pacjentki nie narzekają na silny ból pooperacyjny, a raczej na dyskomfort ruchowy i typowe dolegliwości pozabiegowe: uczucie ciągnięcia, szczypania, itp. Rezultaty zabiegu są jednak imponujące. Dzięki zmniejszeniu rozmiaru i wymodelowaniu kształtu, piersi są jędrne, pełne oraz odpowiednio podniesione. Z relacji pacjentek wiem, ze rezultaty zabiegu dodają pewności siebie, pozwalają pozbyć się kompleksów i nieprzyjemnych dolegliwości.

Uwaga: powyższy artykuł jest chroniony prawem autorskim. Kopiowanie treści bez zgody autora jest nielegalne i zabronione oraz będzie ścigane na mocy prawa naruszenia dóbr i o ochronie prawa autorskiego. Treść chroniona przez copyscape – patrz stopka.

Skoro oczy to „zwierciadło duszy”, ważna jest ich oprawa. Wiele osób uważa, że właśnie wygląd okolic wokół oczu zdradza nasz wiek, samopoczucie, zmęczenie. Uważam, że wiele w tym prawdy. Okolice oczu charakteryzują się bardzo delikatną strukturą skóry, warto zatem dbać o nie w szczególny sposób.

Korekta powiek powinna być rozważona przez osoby, które chciałyby odświeżyć wygląd okolic oczu. Zabieg zdecydowanie odmładza te okolice, jest też bardzo praktyczny.

Wiele kobiet, które mają nadmiar skóry w obszarze górnych powiek, skarży się na problemy z makijażem oka. Cienie do powiek szybko „wycierają się” na powiece lub ich w ogóle nie widać. Tusz do rzęs za bardzo „odbija się” na górnej powiece, powodując rezultat rozmazanych oczu. Czasami też, po prostu nadmiar skóry jest tak duży,ż opada ona na oko i przeszkadza w komfortowym widzeniu. Zabieg korekty górnych powiek, dzięki wycięciu nadmiaru skóry, pozwala pozbyć się tych wszystkich dolegliwości.

Podczas korekty powiek górnych, chirurg plastyk przede wszystkim wycina nadmiar skóry oraz usuwa tzw. przepuklinki tłuszczowe. Cięcie wykonywane jest w naturalnym zgięciu powieki, jest ono zatem po okresie wygojenia się rany, praktycznie niewidoczne.

Korekta powiek dolnych zarezerwowana jest dla osób, które mają problemy z tzw. workami pod oczami. Są one efektem nadmiaru skóry oraz tkanki tłuszczowej. Podczas zabiegu chirurg plastyk usuwa przede wszystkim nadmiar tłuszczu pod oczami oraz (w granicach bezpieczeństwa) wycina nadmiar skóry. Cięcie przeprowadzane jest tuż pod linią rzęs i z czasem staje się praktycznie niewidoczne.

Zabieg korekty powiek górnych i/lub dolnych przeprowadzany jest w znieczuleniu miejscowym. Korekta powiek górnych lub dolnych trwa około godzinę. Powieki można wykonać też razem, czyli górę i dół podczas jednego zabiegu. W takim przypadku zabieg trwa około 2 godzin. Zakładane są szwy standardowe. Do zdjęcia po około 6-7 dniach. Zaraz po zabiegu należy spodziewać się silnej opuchlizny oraz zasinień w okolicach oczu. W klinice pacjent pozostaje przez pierwsze 2-4 godziny po zabiegu, z zimnymi kompresami na oczach. W dniu zabiegu odradzana jest zbytnia ruchliwość. Najlepiej, aby pacjent pozostał w klinice na noc (choć nie jest to obligatoryjne) lub jeżeli jest to niemożliwe, możliwie szybko i komfortowo dotarł do domu. Rekonwalescencja po zabiegu trwa około 4-6 tygodni, a rezultaty są bardzo szybko widoczne.

Korektę powiek najczęściej przeprowadza się u osób po 35/40 roku życia. Zabieg można połączyć z liftem twarzy. Pacjentom mającym obawy przed liftem twarzy często zaleca się wykonanie najpierw korekty powiek, gdyż juz sam taki zabieg zdecydowanie odmładza wygląd i poprawia samopoczucie.

Ze względu na małą inwazyjność, szybką rekonwalescencję i pozytywne rezultaty, zabieg korekty powiek należy do jednego z najwdzięczniejszych i najbardziej lubianych zabiegów z dziedziny chirurgii plastycznej.

Uwaga: powyższy artykuł jest chroniony prawem autorskim. Kopiowanie treści bez zgody autora jest nielegalne i zabronione oraz będzie ścigane na mocy prawa naruszenia dóbr i o ochronie prawa autorskiego. Treść chroniona przez copyscape – patrz stopka.

Pisałam już wiele o chirurgii plastycznej dla kobiet. A co właściwie z mężczyznami? Okazuje się, że i oni korzystają z dobrodziejstw tej dziedziny medycyny. Chciałabym zatem poświęcić chwilkę Panom.

W ostatnich latach bardzo popularny wśród Panów stał się zabieg ginekomastii. Cóż to takiego? Ginekomastia, to powiększanie się męskich piersi na skutek rozrostu tkanki tłuszczowej i gruczołowej. Jest to problem dosyć powszechny wśród Panów. Większości mężczyzn taki problem nie przeszkadza bądź po prostu nie zauważają go, nie przywiązują wagi. Bywa jednak też tak, że ciało zaczyna dawać sygnały o ginekomastii: jedna lub obie piersi stają się miejscowo obrzmiałe i bolesne. Powodem ginekomastii mogą być na przykład zaburzenia hormonalne, czy przyjmowanie leków stymulujących rozrost tkanki gruczołowej i tłuszczowej (np. sterydów), ale nie tylko.

Każdemu pacjentowi, który zauważył symptomy ginekomastii zaleca się odwiedzenie endokrynologa oraz wykonanie badań, w tym USG pod kątem ginekomastii, aby sprawdzić podłoże problemu. W celu pozbycia się ginekomastii należy udać się do chirurga plastyka. Jeżeli okaże się, że problem powoduje nadmiar tkanki tłuszczowej, można ją usunąć za pomocą liposukcji, czyli metody usuwania tkanki tłuszczowej (czym jest liposukcja). Liposukcja jest dosyć wdzięcznym zabiegiem, nie pozostawia bowiem blizn. Chirurg plastyk wykonuje jedynie około 2mm nacięcia na wprowadzenie kaniuli (sprzętu stosowanego podczas liposukcji). Gdy jednak występuje nadmiar gruczołu sutkowego, mamy do czynienia z ginekomastią gruczołową. W tym przypadku stosuje się cięcie chirurgiczne. Jest ono wykonywane najczęściej wokół brodawki lub w fałdzie piersiowym. Znaczne powiększenie gruczołu często powoduje przerost skóry, wówczas jej nadmiar również zostaje usunięty. Może wystąpić również ginekomastia mieszana, w przypadku której łączy się liposukcję z usunięciem nadmiaru gruczołu.
Zabieg ginekomastii trwa około półtora godziny i jest przeprowadzany w znieczuleniu ogólnym. Konieczne zatem jest pozostanie w klinice na dobę po zabiegu, pod opieką medyczną.

Po zabiegu ginekomastii, każdy pacjent otrzymuje zalecenie obligatoryjnego noszenia specjalnej opaski/kamizelki uciskającej klatkę piersiową. Zaraz po zabiegu większość Panów boryka się z opuchlizną i zasinieniami, które w miarę upływu czasu powoli zaczynają ustępować, ukazując rezultat zabiegowy.

Po zabiegu ustępują przede wszystkim symptomy ginekomastii – klatka piersiowa jest bardziej płaska. Jednak wielu Panów pyta, czy usunięcie ginekomastii, to permanentne pozbycie się problemu? Teoretycznie tak i w znacznej większości przypadków, z którymi miałam do czynienia problem nie powrócił. Jeżeli jednak podłoże ginekomastii tkwi w zaburzonej gospodarce hormonalnej lub pacjent zacznie przyjmować leki stymulujące przerost tkanki gruczołowej (np. sterydy), problem może się odnowić.

Uwaga: powyższy artykuł jest chroniony prawem autorskim. Kopiowanie treści bez zgody autora jest nielegalne i zabronione oraz będzie ścigane na mocy prawa naruszenia dóbr i o ochronie prawa autorskiego. Treść chroniona przez copyscape – patrz stopka.

Korekta nosa to jeden z najpopularniejszych zabiegów z zakresu chirurgii plastycznej. Będąc w centralnym miejscu twarzy nie sposób go nie zauważyć i bagatelizować jego defekty. Nos może być za długi, garbaty, za szeroki, za bardzo zadarty, itp. Można byłoby wymieniać jeszcze długo. Mimo zauważalnych wad nosa, wielu pacjentów ma spore obawy przed poddaniem się zabiegowi. Nie ma co się dziwić, efekty zabiegu będzie przecież widać „jak na dłoni”.

Warto wiedzieć, że operacja plastyczna nosa może być przeprowadzona jako mała lub duża (pełna) korekta. O małej korekcie mówimy wtedy, gdy korygujemy tylko cześć chrzęstną, czyli np. nozdrza, czubek noska. Gojenie, rekonwalescencja po małej korekcie noska jest w miarę sprawna i szybka. Gdy konieczność ingerencji chirurgicznej dotyczy kości (np. mamy garbek na nosie) mówimy o pełnej / dużej korekcie noska. Rekonwalescencja po pełnej korekcie jest bardziej uporczywa i dłuższa. Najbardziej dokuczliwe są opuchlizna i siniaki, które pojawiają się u 80% pacjentów po pełnej korekcie nosa. Nos jest o tyle specyficzny, że nie boli, ale daje duży dyskomfort estetyczny (przynajmniej przez pierwszy tydzień nie wygląda się zbyt „wyjściowo”) i oddechowy (przez pierwszych kilka dni, w okresie noszenia setonów, gipsu oddychamy głownie buzią). Nos goi się w pełni od kilku miesięcy do roku.

Estetyczna korekta nosa może być łączona albo wykonywana wyłącznie ze względu na krzywą przegrodę nosa, jest to wtedy wskazanie typowo medyczne do wykonania zabiegu. Wykonuje się wtedy tzw. septoplastykę.
Kontrowersyjność zabiegu wiąże się z jego ryzykiem i czasami nierealnym oczekiwaniem co do rezultatów. W przypadku korekty nosa warto być realistą w odniesieniu do rezultatów. Pamiętajmy, że chirurg stwarza nowy nos na materiale już istniejącym, zatem niemożliwe jest wykonanie nosa takiego jak ma np. Johny Deep (jakoś dziwnie popularny wśród idealnych nosów ). Ponadto u osób, które miały całkowicie krzywy nos, np. po złamaniu, nie zawsze w 100% uda się uzyskać rezultat idealnego w każdym calu nosa. Choć właśnie najbardziej spektakularnych zmian dokonuje się u osób z bardzo wadliwymi nosami, np. u osoby z dużym garbkiem nosa zmianę po korekcie widać będzie od razu, profil nosa będzie prosty.

Należy jednak pamiętać, że jak każdy inny zabieg korekta nosa niesie też za sobą ryzyko i niepewność. Do najbardziej przykrych wydarzeń należą przypadki kiedy garbek, chrząstka zaczyna po jakimś czasie na nowo narastać. Bywają też przypadki kiedy nos zapada się w części kostnej, zdarzają się one u osób ze słabym kośćcem po dużej ingerencji w nos lub też u takich, u których korekta nosa wykonywana jest np. 3 czy 4 raz. Wiąże się też to z zasadą, że w nos ingerujemy jak najrzadziej się da. Wspomniane przykre przypadki powikłań zdarzają się na szczęście bardzo rzadko. W mojej wieloletniej przygodzie z chirurgią plastyczną spotkałam się z nimi jakieś 4-5 razy.

Jak zminimalizować ryzyko nieudanego zabiegu? Przede wszystkim wybrać chirurga z wieloletnim doświadczeniem w operowaniu nosów, takiego, który wykonuje kilkanaście plastyk nosa miesięcznie. W przypadku nosa doświadczenie to podstawa. Czasami wystarczy zapytać chirurga, czy dobrze czuje się w operowaniu nosów, są bowiem chirurdzy, którzy wykonują świetnie np. powiększenia piersi, a nie lubią lub w ogóle unikają korekty nosów.

Podsumowując temat korekty nosa, jestem zdecydowanie zwolenniczką tego zabiegu, jednak każdy pacjent powinien indywidualnie podjąć decyzję o poddaniu się zabiegowi. Z doświadczenia widzę, że korekta nosa wiąże się nieomalże z narodzinami nowej osobowości. Pacjenci nabierają więcej pewności siebie i pozytywnego nastawienia do życia. Zabieg niesie za sobą dużo pozytywnej energii i zmian. U wielu osób poddanie się zabiegowi jest jak najbardziej uzasadnione i wskazane. Zabieg pomaga otworzyć nowy rozdział w życiu.

Uwaga: powyższy artykuł jest chroniony prawem autorskim. Kopiowanie treści bez zgody autora jest nielegalne i zabronione oraz będzie ścigane na mocy prawa naruszenia dóbr i o ochronie prawa autorskiego. Treść chroniona przez copyscape – patrz stopka.

Kobiety są z Wenus, a mężczyźni z Marsa? Zdecydowanie tak, ale i Wenusjanki i Marsjanie korzystają z dobrodziejstw chirurgii plastycznej . Tak tytułem ciekawostki: zastanawiacie się może, co najchętniej poprawiają sobie Wenusjanki? Otóż trzy najpopularniejsze zabiegi u Pań to:
1) Powiększenie piersi – zdecydowanie na pierwszym miejscu.
2) Korekta nosa – zaraz po powiększeniu piersi najchętniej korygujemy sobie nosy.
3) Modelowanie ciała, czyli plastyka brzucha i liposukcja.

Co do Marsjan, to Panowie są równie intrygujący i bardzo odważni, jeżeli chodzi o:
1) Korektę nosa.
2) Gynekomastię, czyli redukcję męskich piersi.
3) Korektę odstających uszu.

Uwaga: powyższy artykuł jest chroniony prawem autorskim. Kopiowanie treści bez zgody autora jest nielegalne i zabronione oraz będzie ścigane na mocy prawa naruszenia dóbr i o ochronie prawa autorskiego. Treść chroniona przez copyscape – patrz stopka.

Wiele pisze się i mówi o odchudzaniu i jego zaletach. Jednak często pomija się w tych rozważaniach wpływ odchudzania ma na nasz wygląd. Euforia odchudzania wiąże się też często niestety z rozczarowaniem kondycją ciała po odchudzaniu. Bez znaczenia na to, czy dana osoba zrzuciła dużo czy mało kilogramów, ciało może płatać różne figle. Najpopularniejszy problem, który zostaje po sporej utracie wagi, to nadmiar skóry w postaci tzw. fartucha skórno-tłuszczowego.

Najczęściej nadmiar skóry powstaje na brzuchu i piersiach, rzadziej w okolicach ramion oraz ud. Problem nadmiaru skóry jest najbardziej uporczywym do pozbycia się. Standardowe metody w postaci ćwiczeń, kremów i zabiegów w gabinetach kosmetycznych w sumie dają niewielką poprawę. Skóra nie chce się obkurczać i jest to praktycznie niemożliwe, jeżeli jej nadmiar jest bardzo duży. Z pomocą w takiej sytuacji idzie chirurgia plastyczna. Skórę należy chirurgicznie wyciąć. Wycięcie nadmiaru skóry w okolicach brzucha nazywamy abdominoplastyką lub plastyką brzucha. Wykonanie takiego zabiegu w okolicach piersi mastopeksję lub plastyką piersi. Dla ud i ramion plastyka tych partii ciała.

Drugi problem, z jakim borykają się osoby po schudnięciu, to uporczywy nadmiar tkanki tłuszczowej, która mimo diety i ćwiczeń utrzymuje się w pewnych partiach ciała. Najczęściej są to tzw. boczki w okolicach talii oraz bryczesy, czyli nadmiar tkanki tłuszczowej w górnej części ud zewnętrznych, w górnej części ud wewnętrznych, w okolicach ramion lub brzucha. W tym przypadku, jeżeli problemem jest wyłącznie nadmiar tkanki tłuszczowej (a nie nadmiar skóry) z pomocą idzie liposukcja. Dzięki liposukcji można ładnie wyrzeźbić ciało i pozbyć się niechcianych, uporczywych depozytów tkanki tłuszczowej. Liposukcja jest o tyle wdzięcznym zabiegiem, że nie pozostawia trwałych blizn, jak ma to miejsce przy plastyce brzucha, piersi, ramion czy ud i rekonwalescencja po tego typu zabiegu jest szybsza.

Uwaga: powyższy artykuł jest chroniony prawem autorskim. Kopiowanie treści bez zgody autora jest nielegalne i zabronione oraz będzie ścigane na mocy prawa naruszenia dóbr i o ochronie prawa autorskiego. Treść chroniona przez copyscape – patrz stopka.

Dużo pacjentek pyta o rekonwalescencję pozabiegową. Rekonwalescencja jest bowiem równie ważna, jak sam zabieg i jest jego integralną częścią. Generalnie, rekonwalescencja w znacznym stopniu uzależniona jest od typu zabiegu i naszych indywidualnych predyspozycji do gojenia się i dochodzenia organizmu do siebie. Najsilniej odczuwalna i najbardziej uporczywa jest rekonwalescencja po powiększeniu piersi. Powiększenie piersi należy do zabiegów, które dają największy dyskomfort ruchowy. Przez pierwsze tygodnie ciężko jest na przykład z podnoszeniem rąk do góry. Zatem wszelkiego rodzaju operowanie rekami: nakładanie ciuchów (przez głowę), mycie głowy, suszenie włosów, czy nawet kierowanie autem przez minimum pierwszy tydzień po zabiegu jest nie tylko nie wskazane, ale praktycznie niemożliwe. Prace domowe przez pierwsze przynajmniej 2 / 3 tygodnie powinny być wykonywane przez innych domowników (na szczęście ), a wszelkiego rodzaju dźwiganie jest niedozwolone przez około 3 tygodnie. Jeżeli chodzi o pracę, to do pracy biurowej możemy wrócić już po tygodniu. Nie będziemy czuły się jeszcze do końca komfortowo z bólem i ruchami, ale pracować możemy. Natomiast w przypadku pracy fizycznej, liczmy się z przynajmniej 2 tygodniami przerwy.

Zabiegi modelujące ciało typu liposukcja, plastyka brzucha, ramion czy ud lub plastyka piersi dają również sporą dawkę dyskomfortu ruchowego. Ból nie jest aż tak bardzo uporczywy, jak w przypadku powiększenia piersi, ale znowu napotykamy na dyskomfort ruchowy, który w przypadku np. plastyki brzucha, nie do końca pozwoli nam się wyprostować. W przypadku tych zabiegów nie jest dozwolony jakikolwiek wysiłek fizyczny przez około 3 tygodnie. Powrót do pracy po zabiegu: tydzień w przypadku pracowników biurowych, minimum 2 tygodnie w przypadku pracowników fizycznych.

Zabieg takie jak korekta nosa, lift twarzy czy powiek, w przeciwieństwie do powiększenia piersi, czy zabiegów modelujących ciało, nie należą do bardzo „bólowych” procedur, ale niestety pozostawiają bardzo widoczne ślady ingerencji na przynajmniej 1 – 2 tygodnie. Najszybciej z tych zabiegów goją się powieki, jest to najwdzięczniejszy zabieg pod względem widoczności rezultatu, już po około 4-6 tygodniach rezultat powinien być ustabilizowany. Przez pierwszy tydzień (szczególnie do momentu zdjęcia szwów) wygląda się mało „wyjściowo”, ale potem już szybciutko rezultat stabilizuje się. Gorzej jest w przypadku nosa oraz liftu twarzy. Siniaki oraz opuchlizna występują u większości pacjentek. Opuchlizna bywa bardzo uporczywa i na kilka dobrych tygodni potrafi u niektórych pacjentów powodować przygnębienie z powodu braku widoczności ostatecznego rezultatu zabiegowego. W takim przypadku pozostaje nam być jedynie cierpliwym i słuchać rad swojego chirurga plastyka. Wiem, że bywa to frustrujące, ale każdy organizm goi się w swoim indywidualnym tempie i nie jesteśmy w stanie tego zmienić. W przypadku tych zabiegów powrót do pracy po minimum tygodniu w przypadku pracowników biurowych i po minimum 2 tygodniach w przypadku pracowników fizycznych. Zalecenia co do dźwigania też pozostają takie same, jak powyżej opisałam. Ruchliwość jest zdecydowanie lepsza i nie powoduje problemów natomiast warto wspomnieć, że w przypadku liftu twarzy możemy potrzebować pomocy w pielęgnacji włosów. Cięcia bowiem wchodzą w linię włosów zatem potrzebna jest precyzja, aby ich nie moczyć.

Standardowo, bez znaczenia na zabieg, podstawowa zasada przed i po zabiegu w okresie rekonwalescencji, to dbanie o siebie, o organizm, aby nie złapać przeziębienia, grypy, infekcji. Każda, nawet najlżejsza choroba w okresie rekonwalescencji pozabiegowej może znacznie opóźnić proces dochodzenia do siebie. Dodatkowo unikamy forsujących ćwiczeń przez minimum 6 tygodni, unikamy opalania / solarium przez minimum 3 miesiące.
W przypadku wszystkich zabiegów pamiętajmy, że nie porównujemy rekonwalescencji innych osób, znajomych, przyjaciół do naszej rekonwalescencji, gdyż każdy organizm / człowiek jest inny i w swoim własnym tempie dochodzi do siebie. Pewnie upłynie sporo czasu zanim dojdziemy po zabiegu tak w 100% do siebie, ale pamiętajmy, że w okresie rekonwalescencji powinniśmy być pozytywnie nastawione do rezultatów zabiegu, procesu gojenia się. Nasza psychika bowiem gra równie ważną rolę.

Każdy pacjent w dniu wypisu z kliniki otrzymuje ustnie i pisemnie szczegółowe rekomendacje / instrukcje pozabiegowe, aby wiedzieć jak postępować w okresie rekonwalescencji.

Uwaga: powyższy artykuł jest chroniony prawem autorskim. Kopiowanie treści bez zgody autora jest nielegalne i zabronione oraz będzie ścigane na mocy prawa naruszenia dóbr i o ochronie prawa autorskiego. Treść chroniona przez copyscape – patrz stopka.

Lift twarzy jest to zabieg, który, obok powiększenia piersi, najbardziej kojarzy się z chirurgią plastyczną i tak jak powiększenie piersi, owiany jest wieloma mitami. Najczęściej pacjentki się go boją ze względu na tzw. „efekt naciągniętej maski”. Muszę bronić zabiegu liftu twarzy, gdyż ma on mało wspólnego z efektem naciągniętej maski. Może kilka, kilkanaście lat temu, kiedy hirurgia plastyczna nie była jeszcze na tyle popularna, dostępna i rozwinięta, wielu lekarzy niestety w ten sposób przeprowadzało tego typu zabiegi i to w często na gwiazdach kina, które to nie stanowiły jak widać najlepszej reklamy dla tego zabiegu.

Lift twarzy / szyi, to zabieg, który ma delikatnie wymodelować twarz. W sposób bardzo subtelny odświeżyć wygląd twarzy i odjąć nam kilka lat. Zabieg nie ma nic wspólnego z zatrzymaniem procesu starzenia się skóry. Po prostu cofa wygląd twarzy o jakieś 5 maksymalnie 10 lat wstecz i od tego momentu skóra nadal się starzeje. Zabieg daje najbardziej spektakularne efekty u osób po 50 / 60 roku życia, a więc u takich, u których elastyczność skóry pozostawia wiele do życzenia, jest spory nadmiar skóry, tworzą sie tzw. „chomiki” w okolicach żuchwy, podwójny podbródek, pomarszczona skóra na szyi, itp.

Kolejny mit dotyczy zakresu zabiegu. Lift twarzy nie oznacza działania w obszarze całej twarzy. Dla wielu bywa to zaskakujące, ale lift twarzy nie obejmuje powiek i czoła. I tak rozróżniamy mini lift twarzy poprawiający obszar poniżej powiek dolnych do okolic żuchwy. Mamy też pełen lift twarzy, w skład którego wchodzi obszar poniżej powiek dolnych, żuchwa oraz szyja. Dla pozostałych obszarów twarzy: czoła i powiek, mamy lift czoła oraz korektę powiek dolnych i górnych. Czasami, wraz z liftem twarzy, można wykonać korektę czoła lub powiek, ale decyzja podejmowana jest indywidualnie i należy do pacjentki oraz przede wszystkim chirurga plastyka, który oceni możliwe efekty i ryzyko.

Chciałabym podkreślić, że lift twarzy należy do jednych z najbardziej skomplikowanych zabiegów, które powinny być przeprowadzane z pełna precyzją. Dlatego też w tej kwestii ważny jest wybór dobrego chirurga. Powinien to być chirurg z długim stażem pracy w zakresie chirurgii plastycznej, z rozległym doświadczeniem. Chodzi przecież o nasza twarz.

Lift twarzy, mimo wielu mitów, którymi jest owiany, nie należy do najpopularniejszych zabiegów. Wynika to zapewne z relatywnie wysokiej ceny zabiegu, ale też obaw pacjentek, które boją się chirurgicznej interwencji w tak widoczną część ciała, jaką jest twarz. Ponadto zaraz po zabiegu pacjentki odczuwają duży dyskomfort estetyczny, gdyż najczęściej długo dochodzi się do siebie po zabiegu. Zatem nie powinna dziwić nas liczba wykonywanych liftów twarzy u danego chirurga / klinice. Najczęściej nie przekracza ona 1 – 2 zabiegów miesięcznie.

Uwaga: powyższy artykuł jest chroniony prawem autorskim. Kopiowanie treści bez zgody autora jest nielegalne i zabronione oraz będzie ścigane na mocy prawa naruszenia dóbr i o ochronie prawa autorskiego. Treść chroniona przez copyscape – patrz stopka.